Δήλωση Ολικής Άρνησης Στράτευσης / Β.Π. / Μάρτιος 2017

Στις 14/3/2017 πρέπει εξαναγκαστικά να καταταγώ στις στρατιωτικές δυνάμεις του ελληνικού Κράτους.

Το παρακάτω κείμενο αποσκοπεί στο να δηλώσω ανοιχτά και δημόσια ότι αρνούμαι να υπηρετήσω στρατιωτική και εναλλακτική θητεία για λόγους που υπαγορεύει η συνείδηση μου και η πολιτική μου ταυτότητα. Επιπροσθέτως θέλω να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στο αντιμιλιταριστικό-αναρχικό κίνημα και σε όσους/όσες αμφισβητούν και τάσσονται ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας-καταπίεσης.

Θεωρώ αδιαμφισβήτητο και ιστορικά αυταπόδεικτο το συμπέρασμα πως ο θεσμός του στρατού δεν θεμελιώθηκε για να εξασφαλίσει την ελευθερία των ανθρώπων αντιθέτως αποτελεί μέσο καταστροφής, καταστολής και καθυπόταξης. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι των Κρατών και των συνόρων τους και λειτουργεί ως μηχανή υπεράσπισης και επέκτασης των οικονομικών συμφερόντων και της κυριαρχίας τους. Είναι υπεύθυνος,μέσα από τις επεμβάσεις-επιθέσεις του σε κάθε γωνία του πλανήτη,για τις σφαγές άμαχων ανθρώπων,την καταδίκη τους στην προσφυγιά, την υποδούλωση και τον έλεγχο ολόκληρων λαών. Οπότε προφανώς και η ύπαρξή του είναι παράλογη.

Χωρίς να έχω κάτι να υποκρύψω,δεν πρόκειται να επιτρέψω τον εαυτό μου να τεθεί υπό την ομηρία κανενός στρατιωτικού μηχανισμού. Δεν πρόκειται να διαθέσω τον χρόνο μου για να φυλακιστώ σε ένα στρατόπεδο. Δεν πρόκειται να γίνω το υποχείριο καμιάς ”πατρίδας”.

Β.Π.

.

Αφίσα καλέσματος για παρέμβαση και παράδοση της δήλωσης στο στρατολογικό γραφείο Κοζάνης από τη Συνέλευση Αναρχικών Λάρισας

Ξυπόλυτο Τάγμα: Η καταστολή των αντιμιλιταριστών στην εποχή του Σύριζα

Αναδημοσίευση από το blog του Ξυπόλυτου Τάγματος:

[…] πρόκειται για ξεκάθαρη επίθεση-εκβιασμό σε ένα κομμάτι του αντιμιλιταριστικού κινήματος:
ή έρχεστε φαντάροι, ή δηλώνετε τρελοί, ή πληρώνετε -αν είστε πλούσιοι-, ή συνεχίζεται η δίωξή σας με όλα τα μέσα. Ουσιαστικά, η «πρώτη φορά αριστερά» ζητά από τους αρνητές στράτευσης «δηλώσεις μετανοίας», προσφέροντας ευεργετήματα σε όσους παύσουν να είναι αρνητές στράτευσης.
Προφανώς, δεν πρόκειται για κανένα «βήμα εμπρός» ως προς τα δικαιώματα των αρνητών, αλλά για άφεση αμαρτιών υπό την προϋπόθεση την υποστολής της αντιμιλιταριστικής-διεθνιστικής σημαίας […]

κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για download της μπροσούρας σε μορφή .pdf

Το Ξυπόλυτο Τάγμα είναι μια συλλογικότητα ολικών αρνητών στράτευσης από τα Γιάννινα. Από την Άνοιξη του 2010 παράγει αντιμιλιταριστικό λόγο και δράση, ενώ προσπαθεί να στηρίζει έμπρακτα κάθε αρνητή. Στο στόχαστρο της συλλογικότητας μπαίνει συνολικά ο θεσμός του στρατού και οι προεκτάσεις του στο κοινωνικό κι όχι μόνο το επιμέρους ζήτημα της υποχρεωτικής στράτευσης.

Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε όσους ασχοληθήκαν με τη φιλολογική επιμέλεια των κειμένων, αυτούς/ες που βοηθούν στη διακίνηση της μπροσούρας και διοργανώνουν εκδηλώσεις για λογαριασμό μας, όσες/ους έχουν σε ανύποπτο χρόνο συμβάλει στη διαμόρφωση των θέσεων μας και φυσικά όλες/ους που κρατάνε ανοιχτό το ζήτημα της Ολικής Άρνησης Στράτευσης.

Η εν λόγω 16σέλιδη μπροσούρα, που αποτελεί την 9η κατά σειρά εκδοτική προσπάθεια, τυπώθηκε σε 2.000 αντίτυπα και διακινείται χωρίς αντίτιμο. Βέβαια, κάθε συνεισφορά θα γινόταν δεκτή με ικανοποίηση.

Προφανώς η χρήση της είναι ελεύθερη για κινηματικούς σκοπούς. Θα μας χαροποιούσε όμως ιδιαίτερα η αναφορά στην πηγή. Δημοσιογράφοι, ΜΚΟ, θεσμικοί και λοιποί καλοθελητές
θα έπρατταν άριστα εάν μας αφήναν στην ησυχία μας…

ΓΙΑΝΝΙΝΑ 04/2017

 

κατεβάστε την μπροσούρα εναλλακτικά από εδώ

παλαιότερες ξυπόλυτες εκδόσεις εδώ

Δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης / Ορφέας Κ. / Μάρτιος 2017

Στις 13 Μαρτίου έφτασε και εμένα η σειρά μου να καλεστώ να υπηρετήσω στον ελληνικό στρατό. Ένα θεσμό του ελληνικού κράτους που προάγει χαρακτηριστικά και αξίες που διαχέονται σε όλη μας την καθημερινότητα και σίγουρα δεν βρίσκω τον εαυτό μου να ταυτίζεται με αυτές. Έναν θεσμό,ο οποίος υπηρετεί ρόλους και συμφέροντα που έρχονται σε απόλυτη σύγκρουση με τη συνείδηση, τις ανάγκες και τα συμφέροντά μου..

.

Ο ρόλος του στρατού εντός των συνόρων

Ανέκαθεν ο στρατός είχε σαν ρόλο την προπαγάνδιση και την προάσπιση των εκάστοτε οικονομικών και εξουσιαστικών συμφερόντων. Από τα κράτη που δημιουργούνταν και θωρακίζονταν με βάση τη φυλή, τη θρησκεία, τις πολυεθνικές αυτοκρατορίες, μέχρι και τη σημερινή μορφή των εθνικών κρατών. Στο σήμερα, ο στρατός κάθε κράτους έχει σαν σκοπό τη διάχυση της εθνικιστικής ιδεολογίας και την ενίσχυση της εθνικής ενότητας εντός της εκάστοτε κοινωνίας. Αυτής της πλασματικής ενότητας που θέλει να μας πείσει ότι τα συμφέροντα και οι ανάγκες των καταπιεσμένων/ εκμεταλλευομένων ταυτίζονται με αυτά της εκάστοτε αστικής τάξης κάθε κράτους. Ακόμη και όταν βλέπουμε την αριστερά να προασπίζεται τα συμφέροντα των «από τα κάτω», μας καλεί να δείξουμε το πατριωτικό μας φρόνημα, είτε για λαϊκίστικους (ψηφοθηρικούς) λόγους είτε για τη συσπείρωση του «λαού» που θα βάλει πλάτες για έναν ακόμη κρατικό μηχανισμό. Για να ενισχύσει αυτή τη θέση του, ο στρατός είναι συνυφασμένος με τις μεγαλύτερες μαφίες αυτού του κόσμου, τις θρησκείες και τους φορείς που τις εκπροσωπούν. Στηρίζεται σε αυτή την κοινωνική ταυτότητα (στα μέρη μας: έλληνας – στρέητ –χριστιανός ορθόδοξος) που του επιτρέπει να ολοκληρώσει αυτό το φαντασιακό παζλ ενότητας.

Για να πετύχει αυτή η ενότητα πρέπει πρώτα να επιτευχθεί η ομοιομορφία της μάζας, ο κατακερματισμός του ατόμου μέσω της πειθάρχησης στις ιεραρχίες και τις αξίες υποταγής που κυριαρχούν ήδη μέσα στην κοινωνία. Είναι η πειθαρχία στους ρόλους που μας επιβάλλονται από τη θέση μας στην οικογένεια, στο σχολείο, στη δουλειά, και διέπουν την καθημερινότητα και τις σχέσεις μας. Για να μας κάνει να νιώσουμε «μοναδικοί» που καλούμαστε να υπηρετήσουμε, ο στρατός ενισχύει τις σεξιστικές και πατριαρχικές αντιλήψεις της κοινωνίας, πως «θα γίνουμε άντρες, ήρωες, μαχητές και λεβέντες» σαν το ισχυρό, ανώτερο φύλο που είμαστε. Όμως, επειδή η κυριαρχία παγκοσμίως χρειάζεται και άλλες ταυτότητες/ ρόλους να μπαίνουν στο κόλπο του στρατού, γίνεται ολοένα πιο συχνό το φαινόμενο να καλούνται και οι γυναίκες να υπηρετήσουν και στην ουσία να ενσαρκώσουν τα ανδρικά πρότυπα που τις θέλουν υποταγμένες. Όταν, όμως, ένα κράτος δεν μπορεί να πετύχει την ενότητα των υπηκόων του και να αφομοιώσει τις συνειδήσεις προς όφελος του, αυτό πρέπει να επιτευχθεί μέσω της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης. Αυτό είναι το σημείο που ο στρατός θα αποτελέσει το μεγαλύτερο χαρτί της καταστολής (όπως έχει κάνει και στο παρελθόν στον ελλαδικό χώρο, καταστέλλοντας απεργίες και κοινωνικές εξεγέρσεις). Ακόμη και η αστυνομία, όσο περνούν τα χρόνια, υιοθετεί αυτήν τη στρατιωτικοποιημένη και επιβλητική δομή, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα. Και όταν κάποιο κράτος δεν μπορεί να επιβληθεί και χάνει τον έλεγχο, ο στρατός είναι έτοιμος να πάρει τη σκυτάλη και να εγκαθιδρύσει πραξικοπήματα ώστε να επανέλθει η ελεγχόμενη και διαχειρίσιμη κατάσταση εντός της κοινωνίας που θα επιτρέψει στα συμφέροντα του κεφαλαίου να υλοποιηθούν.

Εκτός των συνόρων

Ταυτίζοντας τα συμφέροντα εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων, κάθε κράτος χρησιμοποιεί το στρατό του για τη διαφύλαξη των «συμφερόντων της πατρίδας». Καθώς, όμως, αυτά τα συμφέροντα δεν ταυτίζονται, αλλά στην πραγματικότητα είναι αντίθετα, ο στρατός στην ουσία αποτελεί τον φρουρό των εδαφικών κεκτημένων και των οικονομικών συμφερόντων του κεφαλαίου σε εθνικό/κρατικό επίπεδο. Βλέπουμε, επίσης, τα κράτη να χρησιμοποιούν τους στρατούς τους για τη δημιουργία «παιχνιδιών εντυπώσεων» μέσα από στημένα σκηνικά τόνωσης του εθνικού φρονήματος. Έχει καταντήσει γελοίο κάθε φορά που επικρατεί αναβρασμός στο εσωτερικό του ελληνικού κράτους να συμπίπτει με παραβιάσεις των τούρκων στα ίμια, απειλώντας την εθνική κυριαρχία (όπως συμβαίνει και αυτή την εποχή). Επίσης, ο στρατός παίρνει μέρος σε ενδοκαπιταλιστικές συγκρούσεις οικονομικών συμμαχιών. Ειδικά ο ελληνικός στρατός, και ως μέλος της στρατιωτικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ, έχει συμμετάσχει στις μεγαλύτερες σφαγές για την υπεράσπιση και την προαγωγή των συμφερόντων του κεφαλαίου τόσο στα βαλκάνια όσο και σε άλλες περιοχές του πλανήτη.

Ενώ ο ελληνικός στρατός έχει συμμετάσχει σε πολεμικές συρράξεις ανά τον κόσμο άμεσα ή έμμεσα, πλέον χρέος του είναι και να διαφυλάξει τα κρατικά εδάφη αλλά και την «πολιτισμένη ευρωπαϊκή ήπειρο» από εισβολές μεταναστών. Οι οποίοι, τις περισσότερες φορές, προέρχονται από πολέμους που ο ελληνικός στρατός ή οι «σύμμαχοι» πήραν μέρος. Το ελληνικό κράτος, είτε με τη μορφή του στρατού, του λιμενικού, της Frontex, είτε με τη μορφή παρακρατικών ομάδων, συλλαμβάνει, πνίγει, σκοτώνει όλους αυτούς που έρχονται να «αλλοιώσουν» την εθνική ταυτότητα, τις αξίες του ελληνισμού και της ορθοδοξίας που διακατέχουν την κοινωνία και τον εκλεπτυσμένο δυτικό ευρωπαϊκό πολιτισμό. Αλλά, επειδή το κράτος πρέπει να δείξει ένα πολιτισμένο και ανθρωπιστικό προφίλ και να χρησιμοποιήσει τους μετανάστες σαν εργαλείο για φτηνά εργατικά χέρια ή για την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη διαχείρισή τους, έχει την ανάγκη να τους ξεχωρίσει σε νόμιμους και παράνομους. Όσους δεν μπορεί να τους εκμεταλλευτεί και να αποκομίσει όφελος από αυτούς, τους στοιβάζει στα «κέντρα φιλοξενίας». Εκεί, με τη δουλειά των ανθρωποφυλάκων να την παίρνει εργολαβία ο στρατός, οι μετανάστες ζουν σε καθαρά πολιτισμένες προδιαγραφές που οδηγούν σε νεκρούς από το κρύο, τις αρρώστιες και την εξαθλίωση, και είναι έκθετοι στις ορέξεις ρατσιστών κάθε περιοχής.

Όμως, ενάντια σε αυτές τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν, υπάρχουν κομμάτια της κοινωνίας που αναγνωρίζουν τη θέση τους σ’ αυτό τον κόσμο, δεν εθελοτυφλούν ή ιδιωτεύουν, αγωνίζονται και οργανώνονται σε κοινότητες με βάση τη θέση τους στην κοινωνία και τη συνείδησή τους. Μέσα σε αυτά βρίσκω τον εαυτό μου. Αγωνιζόμαστε ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή κρατικής δομής, ενάντια στην επέλαση του κεφαλαίου που υποτιμά τις ζωές μας συνεχώς, μέσα από οριζόντιες, αντιιεραρχικές, αυτοοργανωμένες δομές και διαδικασίες. Και επειδή ο πόλεμος είναι καθημερινός στα εργασιακά κάτεργα, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, εκεί όπου επικρατεί η απόλυτη φτώχεια και εξαθλίωση, στους κάθε λογής έγκλειστους που δέχονται όλη την εξοντωτική αυστηρότητα του κράτους, στις διαχυμένες ρατσιστικές και εθνικιστικές αντιλήψεις μέσα στην κοινωνία, καθημερινός οφείλει να είναι και ο αγώνας μας.

Σαν κομμάτι αυτών των κοινοτήτων, αρνούμαι να υπηρετήσω στο στρατό, έναν θεσμό με κάθετη μορφή οργάνωσης και ιεραρχίες, που στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των εκμεταλλευομένων και των καταπιεσμένων και ενάντια στις αναρχικές αξίες και θέσεις που με εκφράζουν και έχω επιλέξει σ’ αυτή τη ζωή. Αρνούμαι να πραγματώσω την υποχρέωση και το καθήκον μου απέναντι στην πατρίδα και επιλέγω να γίνω ένας ακόμη προδότης του έθνους, ενός έθνους που μόνο απέναντί μου το έχω βρει και απέναντί του θα με βρίσκει.

Επιλέγω την ολική άρνηση στράτευσης καθώς είναι μία πράξη – θέση μάχης στον κοινωνικό ταξικό πόλεμο που μαίνεται παγκοσμίως. Κατανοώντας τους συντρόφους που επέλεξαν άλλη μορφή απαλλαγής από τον στρατό (Ι5, εναλλακτική θητεία), αντιλαμβανόμενος τις δυσκολίες της επιλογής της άρνησης στράτευσης αλλά και την προσωπική στρατηγική αγώνα και τις προτεραιότητες κάθε αγωνιζόμενου, θεωρώ το στρατό ένα θεσμό εχθρικό που όχι απλώς πρέπει να αποφεύγεται αλλά, με τα χαρακτηριστικά που πρεσβεύει και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί, οφείλουμε να τον πολεμάμε κάθε μέρα.

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ

ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΘΕΟ – ΑΦΕΝΤΗ – ΠΑΤΡΙΔΑ

.

Ορφέας Κ. Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 2017

αναδημοσίευση από athens.indymedia

Κερατσίνι: «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο», εκδήλωση στο ΡΕΣΑΛΤΟ, Παρασκευή 24/3, 8.30μμ

Παρασκευή 24/3, 8:30μμ
Εκδήλωση – Συζήτηση: «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο»

  • Οι τρέχουσες εξελίξεις στην αντιμεταναστευτική πολιτική σε Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ [εισήγηση από ΡΕΣΑΛΤΟ]
  • Η υπόθεση της αλληλεγγύης [συζήτηση]: Τι έχει γίνει την τελευταία διετία, τι γίνεται στην παρούσα φάση, τι θεωρούμε σημαντικό να γίνει και να προωθηθεί κοινωνικά και ενδοκινηματικά;

Συνέλευση αναρχικών Λάρισας: Παρέμβαση στη στρατολογία Κοζάνης και δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης

Αναδημοσίευση από athens.indymedia:

Την Τρίτη 14/3 ο σύντροφος Β.Π. αντί να παρουσιαστεί στο Ναύπλιο για να εκτίσει τη στρατιωτική του θητεία μαζί με 20 συντρόφους απο Λάρισα και Κοζάνη δήλωσε εγγράφως στη στρατολογία Κοζάνης την άρνηση του να καταταγεί στον Ε.Σ. Έξω απο τη στρατολογία Κοζάνης μας περίμενε μια κλούβα και πλήθος μπάτσων. Αρχικά μας απαγόρευσαν την είσοδο στο κτίριο ωστόσο στη συνέχεια βγήκε ο υπεύθυνος των γραφείων και παρέλαβε το κείμενο του ολικού αρνητή στράτευσης Β.Π. και ακολούθησε παρέμβαση στο κέντρο της πόλης.

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ

Συν. αναρχικών Λάρισας

.

Χανιά: Απέναντι στον στρατιωτικό, εθνικιστικό βούρκο

Αναδημοσίευση από τα blog της πρωτοβουλίας ενάντια στον μιλιταρισμό Κανάιμα και της κατάληψης Rosa Nera:

(Κείμενο της πρωτοβουλίας ενάντια στον μιλιταρισμό Κανάιμα)

ΠΟΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΣ,  ΠΟΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ;

Εκδικάζεται στα Χανιά η μήνυση που κατέθεσαν θαυμαστές του στρατηγού Φραγκούλη Φράγκου. Κατηγορούμενοι βρίσκονται αγωνίστριες-ες που συμμετείχαν σε παρέμβαση διαμαρτυρίας ενάντια στη παρουσίαση του βιβλίου του «ποια Τουρκία, ποιοι Τούρκοι» που έγινε στις 09/01/2013.

Ο Φραγκούλης Φράγκος έγινε ευρέως γνωστός για τις βλέψεις του να ηγηθεί ακροδεξιού πολιτικού μορφώματος, ως τη «σοβαρή» εναλλακτική επιλογή αντί της φασιστικής χρυσής αυγής. Υπήρξε αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού [08/2009–11/2011] και υπουργός Εθνικής Αμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Πικραμμένου [17/05–21/06/2012].

Εκτός από την μετριοπάθεια που τον διακρίνει ότι «έχει σχέδιο για όλα» (;) όπως συνηθίζει να λέει, ήταν ο εμπνευστής ασκήσεων καταστολής διαδηλώσεων από το στρατό (π.χ Καλλίμαχος 2011), ορκισμένος εχθρός μεταναστών-προσφύγων και “αρχιτέκτονας” της τάφρου στο Έβρο καθώς και οπαδός της επιβολής στρατιωτικού νόμου σε υποτιθέμενες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Τον Δεκέμβρη του 2011 κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη 39 καταδρομέων για τα ρατσιστικά συνθήματα στην παρέλαση της 25/03/2010 στην Αθήνα. Στον ένα μόνο μήνα που διετέλεσε υπουργός Εθνικής Άμυνας, κάταφερε να εμπλέξει ενεργά τον ελληνικό στρατό στην επέμβαση στη Λιβύη, δαπανώντας 1 εκατομμύριο ευρώ τη μέρα(!) για όσο κράτησαν οι βομβαρδισμοί. Υπερθεμάτιζε σε κάθε ευκαιρία για αύξηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και για ακόμα μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες.

Γνωστές επίσης είναι και οι διασυνδέσεις του σε όλο το πολιτικό, μηντιακό και εκκλησιαστικό σύμπλεγμα. Συναγελάζεται με Ανθιμο και Κοντομηνά και χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από Μιχαλολιάκο, Κανέλλη και Πολάκη.

Εμείς ως αντιμιλιταριστές/στριες διακρίνουμε στο πρόσωπό του Φραγκούλη Φράγκου έναν προβεβλημένο εκπρόσωπο του βαθέως κράτους όπως και έναν θεαματικό εκφραστή του εγχώριου μιλιταρισμού. Η αντίθεσή μας σε αυτόν και τους ομοίους του είναι κάτι πέρα από δεδομένη. Το ίδιο είναι και η αλληλεγγύη μας σε όσες και όσους συμβάλλουν στο ξεμπρόστιασμα του ελληνικού εθνικισμού που σκοπεύει στην υποτίμηση της ζωής μας και μας θέλει μπλεγμένους-ες σε πολεμικές περιπέτειες. Εκφράζοντας την απέχθεια μας στην εθνική ενότητα του σιναφιού που συσπειρώνεται πίσω από τον Φραγκούλη Φράγκο, επιστρέφουμε παραφρασμένο το αγωνιώδες ερώτημά του: Ποια Ελλάδα, ποιοι Έλληνες ρε;

Η συγκεκριμένη δίωξη αγωνιστριών-ων για εμάς εντάσ- σεται πλήρως στην βιομηχανία μηνύσεων που έχει στηθεί εδώ και καιρό από την Ασφάλεια Χανίων.

Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις-ους 7 διωκόμενες-ους

Τετάρτη 15 Μάρτη στις 10.00 στα δικαστήρια Χανίων.

Κανάιμα-Πρωτοβουλία ενάντια στο μιλιταρισμό

kanaima.squat.gr


(Κείμενο της κατάληψης Rosa Nera)

Βιομηχανία διώξεων της Ασφάλειας Χανίων επεισόδιο …νιοστό.

Χρόνια τώρα είναι γνωστή η τακτική της ασφάλειας Χανίων, να στέλνει μηνύσεις κατ’ οίκον σε αγωνιστές και αγωνίστριες του κινήματος, οδηγώντας τους στις αίθουσες των δικαστηρίων για κάθε λογής αδικήματα, τα οποία κατασκευάζονται επιμελώς στο μπατσομέγαρο. Ορισμένες φορές, πρόκειται για κατηγορητήρια φτιαγμένα τόσο «άτσαλα», που αφορούν ανθρώπους οι οποίοι δεν βρίσκονταν καν στο σημείο όπου διαδραματίστηκαν τα όσα τους καταλογίζονται, πράγμα το οποίο από μόνο του φανερώνει την προσπάθεια ποινικοποίησης των κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Στις 15/03/2017 δικάζονται 7 συναγωνιστές και συναγωνίστριες για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τον Γενάρη του 2013 στη βιβλιοπαρουσίαση του εθνικιστικού περιεχομένου βιβλίου «ποια Τουρκία, ποιοι Τούρκοι;».

Το εν λόγο βιβλίο γράφτηκε από τον φασίστα – τέως αρχηγό του Γ.Ε.Σ- Φραγκούλη Φράγκο και αφορά κυρίως την καταγωγή των πληθυσμών που κατοικούν εντός της επικράτειας του τουρκικού κράτους. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται πως όλοι αυτοί οι πληθυσμοί διατηρούν μέχρι και σήμερα διαφορετικές εθνικές, θρησκευτικές, πολιτισμικές ταυτότητες. Τι θαύμα! H προσπάθεια ομογενοποίησης του τουρκικού κράτους αποτυγχάνει… Και σίγουρα (θα προσθέταμε) δεν τα καταφέρνει τόσο καλά όσο το ελληνικό.

Οι εκκαθαρίσεις και οι εκτοπίσεις πληθυσμών που κάνουν όλα τα έθνη κράτη ιστορικά στην προσπάθειά τους να εντάξουν νέα εδάφη στην επικράτειά τους, μήπως δεν συνέβησαν και στην περιοχή όπου τα τελευταία 180 χρόνια λέγεται Ελλάδα;

Ποιοι έγιναν και γίνονται κρέας για την πολεμική μηχανή και ποιοι ωφελούνται από τις αιματοχυσίες των κρατικών ανταγωνισμών, είναι ερωτήματα που δεν θίγονται από ανθρωποειδή όπως ο Φράγκος. Επίδοξος πραξικοπηματίας και μάρτυρας υπεράσπισης καταδρομέων που φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα σε παρέλαση, η κατασκευή της τάφρου στον Έβρο για κατατρεγμένους από τη φτώχεια και τους πολέμους κι η θερμή του χειραψία με τον Μιχαλολιάκο στη βουλή αποτελούν ορισμένα μόνο από τα «highligths» του Φραγκου.

Ο ίδιος απλά είχε και έχει μεγάλα σχέδια! Θεωρεί πως η όποια αστάθεια του τουρκικού κράτους τα τελευταία χρόνια αποτελεί ευκαιρία για την Ελλάδα. Τι εννοεί άραγε; Να παίξουμε κι «εμείς» πιο ενεργά… πόλεμο. Ο ίδιος τύπος άλλωστε που στη σύντομη -μόλις ένα μήνα- θητεία του ως υπουργός άμυνας έστειλε ελληνική αεροπορία και ναυτικό να συμμετάσχουν στους βομβαρδισμούς της Λιβύης το καλοκαίρι του 2012, δαπανώντας ένα εκατομμύριο ευρώ τη μέρα.

Μόνο που δεν τρώνε όλοι το κουτόχορτο του εθνικισμού, ούτε στοιχίζονται στις στρατιωτικοποιημένες γραμμές των ελληνικών αφεντικών. Ούτε πόλεμο, ούτε χούντες, ούτε στρατό γουστάρουμε. Κι η παρέμβαση με συνθήματα και τρικάκια ήταν το αυτονόητο που πράξαμε μαθαίνοντας για τη μισαλλόδοξη βιβλιοπαρουσίαση. Ακολούθησε μια μικροσυμπλοκή με κάποιους απ’ τους ακροατές της βιβλιοπαρουσίασης, δηλαδή απόστρατους, στρατιωτικούς, παπάδες και μπάτσους.

Ο πιο επικίνδυνος φασισμός είναι ο κυριλάτος κυβερνητικός, που εξοντώνει όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού. Από τους μετανάστες/ στριες ως τα φτωχότερα τμήματα της ντόπιας εργατικής τάξης. Οι πολεμικές συρράξεις στη Μέση Ανατολή εξελίσσονται παράλληλα με τη στρατιωτική διαχείριση των προσφύγων στις πρωτοκοσμικές πόλεις. Τύποι σαν τον Φράγκο Φραγκούλη αποτελούν μια ακόμη εφεδρία της κρατικής μηχανής, που βλέπει τις ζωές μας αναλώσιμες, πουλώντας το χιλιοπαιγμένο εργάκι της εθνικοφροσύνης.

Οι ονειρώξεις για «ανασύσταση του βυζαντίου», πραξικοπήματα κι άλλες ανάλογες μπαρούφες των ντόπιων αφεντικών και των εκπροσώπων τους, βρίσκουν απήχηση στη γενικευμένη πολιτική και συναισθηματική ανεπάρκεια.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ,
ΤΕΤΑΡΤΗ 15/03 στα δικαστήρια Χανίων στις 10:00π.μ

Musaferat (Μυτιλήνη): Για την απειλή απέλασης του Mohamed A. (Translated)

αναδημοσίευση από το blog της ομάδας ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat:

In english

Turkce olarak

In italiano

Από τον Οκτώβριο του 2016, ο Mohamed A. βρίσκεται σε καθεστώς διοικητικής κράτησης στην Γ.Α.Δ. Λέσβου, ως υποψήφιος για απέλαση, καθώς έχουν απορριφθεί τα αιτήματα του για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου. Από τις 13/12/2016 πραγματοποιεί απεργία πείνας διεκδικώντας την ακύρωση της απέλασης καθώς και τη χορήγηση πολιτικού ασύλου.

Με την υγεία του τις τελευταίες μέρες να επιδεινώνεται συνεχώς, στις 10/1/2017 μεταφέρεται στο Βοστάνειο Νοσοκομείο Μυτιλήνης όπου οι γιατροί κρίνουν αναγκαία τη νοσηλεία του. Ο ίδιος επιστρέφει στα κρατητήρια για να πάρει τα πράγματα του, με την διαβεβαίωση, από την αστυνομία, πως θα τον μεταφέρουν στη συνέχεια και πάλι στο νοσοκομείο. Αντί αυτού όμως, τον  κρατάνε στα κρατητήρια και του αναφέρουν ότι θα τον πάνε τελικά το επόμενο πρωί. Όταν πια τον οδηγούνε στο νοσοκομείο αποσπάνε τη συναίνεσή του να μην μείνει νοσηλευόμενος καθώς τον καθησυχάζουν για την υπόθεση του και του λένε ψέματα πως θα τον μεταφέρουν στην Αθήνα τις επόμενες μέρες. Την Πέμπτη 12/1  ο διοικητής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Μυτιλήνης του ανακοινώνει ότι έχει αποφασιστεί η απέλασή του στην Τουρκία, μέσω των διαδικασιών επανεισδοχής της περίφημης συμφωνίας Ε.Ε- Τουρκίας Μετά από πιέσεις αλληλέγγυων και δικηγόρων διακομίζεται και πάλι στο νοσοκομείο σε άσχημη σωματική και ψυχολογική κατάσταση όπου οι γιατροί κρίνουν απαραίτητη την εισαγωγή του καθώς παρουσίαζε έντονα σημάδια εξάντλησης (ζαλάδες, λιποθυμίες, προβλήματα όρασης) όπου και του χορηγείται όρος. Η νοσηλεία του οδήγησε τελικά στην ματαίωση της απέλασής του κάτι που όμως δεν συνέβη για 10 άλλους μετανάστες-ριες  οι οποίοι-ες και απελάθηκαν σήμερα (13/1) το πρωί. Προς το παρόν ο Μohamed A. συνεχίζει να νοσηλεύεται, ενώ η αστυνομική διοίκηση εμφανώς απογοητευμένη για την ματαίωση αυτή, πιέζει με κάθε τρόπο τους  θεράποντες γιατρούς του νοσοκομείου να του δώσουν εξιτήριο ώστε να προχωρήσουν στην απέλασή του. Παράλληλα, παρακάμπτοντας τους κανονισμούς του νοσοκομείου έχουν απαγορέψει την είσοδο αλληλέγγυων στο δωμάτιο όπου νοσηλεύεται.

Επιδιώκοντας να απελάσουν έναν μετανάστη απεργό πείνας που διανύει ήδη την 32η μέρα, το κράτος και όσοι το υπηρετούν προχωρούν ένα βήμα παραπέρα τον ολοκληρωτισμό που συντελείται, καθώς ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο, για τον προφανή λόγο πως η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο.  Είναι οι μηχανισμοί του ίδιου του κράτους που μπορεί να κρατάει σε ομηρία ένα εξάχρονο παιδί εκδικητικά για τους γονείς του, να απαγορεύει εκδηλώσεις σε δημόσια πανεπιστήμια αλλά και να βασανίζει καθημερινά στα κέντρα κράτησης τους-τις χιλιάδες μετανάστες-ριες μέχρι την οριστική απέλασή τους. Ένα κράτος που αξιώνει για τον εαυτό του τη δικαιοδοσία να διαλέγει τη ζωή ή τον θάνατο όσων δεν το βολεύουν, όσων «περισσεύουν», όσων αντιστέκονται.

Στο πρόσωπο του Μοχάμεντ εκφράζουμε την αλληλεγγύη προς τον καθένα και την καθεμία που δέχεται καθημερινά τη βία των διαχωρισμών, του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης. Την αλληλεγγύη μας σε αυτούς-ές τις εκατοντάδες μετανάστες-ριες που απελάθηκαν ήδη και στους-στις χιλιάδες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι-ες στα δεκάδες κέντρα κράτησης, απομόνωσης και απέλασης. Την αλληλεγγύη μας με αυτούς-ες που θα δώσουμε καθημερινά αγώνες ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας.

Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Mohamed A.

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του

Παύση όλων των απελάσεων

 

Musaferat

13/1/2017

Γράμμα του απεργού πείνας Μοχάμεντ Α.

Περισσοτερες πληροφορίες για την υπόθεση του απεργού πείνας Μοχάμεντ Α

Είναι τόσο σκουλήκια όσο και οι φίλοι τους!!!

Αναδημοσίευση από το blog του Ξυπόλυτου Τάγματος.

 

αφίσα που κολλίεται στους τοίχους της πόλης μας

.

Είναι τόσο σκουλήκια όσο και οι φίλοι τους!!!

 

Στις 5 Δεκέμβρη 2016, Συριζαίοι, Ψεκασμένοι και Χρυσαυγίτες, οργάνωσαν φιέστα στο Καστελόριζο και στις γύρω νησίδες. Όλο αυτό το σκυλολόι μόνο τυχαία δε βρέθηκε εκεί: φρόντισαν να δείξουν τα δόντια τους για λογαριασμό του επιθετικού ελληνικού κεφαλαίου, από το νησί που αποτελεί γεωγραφικά και συμβολικά την αιχμή της σύγχρονης μορφής της “Μεγάλης Ιδέας”. Εδώ και 6 χρόνια το ελληνικό κράτος, με όχημα την ανακήρυξη της ΑΟΖ., πασχίζει για την επέκταση των συνόρων του δια θαλάσσης.

Το μήνυμα ξεκάθαρο: Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή έκβαση των επιθετικών σχεδίων στο εξωτερικό είναι το χτίσιμο της εθνικής ενότητας και η καταστολή των προλεταριακών αρνήσεων στο εσωτερικό. Με αφορμή την υποτιθέμενη τουρκική προκλητικότητα οι φαιορόζ έλληνες φασίστες δείχνουν ξεκάθαρα ποιος συμπεριλαμβάνεται σε αυτήν την εθνική ενότητα.

Η αθλιότητα της «πρώτης φοράς αριστερά» φρόντισε ώστε η ναζιστική εγκληματική οργάνωση να ξεπλυθεί και να πλασαριστεί ως «εθνική δύναμη», γιατί όχι και ως «δημοκρατικός εταίρος», βάσει δηλώσεων του μέχρι πρότινος υπουργού δικαιοσύνης Παρασκευόπουλου. Δεν μας κάνει εντύπωση που στην όξυνση του εθνικισμού και του μιλιταρισμού, απευθύνονται στον κατάλληλο για αυτή τη δουλειά σύμμαχο: τους ναζί της Χ.Α.

Αυτή η συμπόρευση συριζαίων και ναζί για άλλη μια φορά θα δικαιολογηθεί στο όνομα του «ρεαλισμού» και της «εθνικής απειλής». Η τάξη μας δεν πρέπει να φάει αυτό το κουτόχορτο. Το σαμποτάρισμα της φαιορόζ εθνικής ενότητας και η ενίσχυση των διεθνιστικών αντιστάσεων είναι η μόνη ελπίδα μας στο ζοφερό μέλλον που μας επιφυλάσσουν.

 

Σαμποτάζ στο αξιόμαχο του ελληνικού στρατού!

Τσακίστε τους φασίστες!

Ο εχθρός μας είναι εδώ και είναι ταξικός!

Ούτε μια ώρα στο στρατό!